Waarom de Turkse president een Koerdische opstand in het Oosten vreest

(Door: Tom Stevenson. Vertaling: Fubar.)

President Erdogan ziet Het Koerdische Oosten als een opstandige Ottomaanse provincie.

Voor het eerst in maanden, kun je vrijelijk over Seyh Said Meydani wandelen, een stadsplein op de rand van het historische centrum van Diyarbakir. Hier werd de leider van de eerste grote Koerdische opstand in de moderne Turkse geschiedenis opgehangen in 1925 (onder de lieveling van islamcritici Ataturk dus, Fub). Tot voor kort grensde het plein aan een slagveld, het ommuurde Sur district, meer dan acht maanden heeft Turkije een brute campagne gevoerd in zijn Zuid-Oostelijke provincies tegen ‘militanten’ van de PKK onder een militaire noodtoestand die leidde tot openlijke gevechten in de straten.

De regering beweert dat zijn operaties bedoeld zijn om terroristen uit te schakelen, maar weinigen in Diyarbakir zien het zo. De campagne was onophoudelijk: een slachting, een collectieve straf volgens Amnesty International. Sur werd meer dan honderd dagen onderworpen aan een 24-uurs avondklok tot de operaties van het Turkse leger begin maart ten einde kwamen. Het stof daalt neer en de lichamen worden begraven maar een groot deel van de stad blijft onbereikbaar achter politie barricaden. Niemand mag er in of uit, behalve de vrachtwagens die het puin afvoeren.

De ‘militanten’ waren voornamelijk jonge mannen uit de districten onder de avondklok die de politieke objectieven van de PKK steunen en de wapens opnamen ondanks massale arrestaties. Het waren geen getrainde guerillas maar ze waren toegewijd en het waren zware gevechten. Tegen het einde vernietigde het leger hele gebouwen en werden complete wijken met de grond gelijk gemaakt en waren de meeste ‘militanten’ dood.

Buiten de barricaden herneemt het leven zijn vroegere patronen. Een groep van vijf mannen, allen in de zestig, keert weer naar de plek op de hoek van Gazi Straat en Ciftehan Straat waar ze al dertig jaar samenkomen voor een gesprek en een kopje thee.

“Dit is het hart van Diyarbakir en het ligt in puin”, zegt één van de mannen, die voorheen walnoten verkocht in een winkeltje op de andere hoek. “Het vechten is gestopt en we kunnen weer ademhalen maar mijn winkel ligt en puin – en voor wat?”

Het huis van de man staat tweehonderd meter verderop, maar aan de andere kant van de barricade en hij heeft nog niet de kans gehad de schade op te nemen. De verwoesting is zo enorm dat je nu in rechte lijn van het ene punt naar het andere kant kunt lopen door stukken stad waar eerst huizen stonden.

De Turkse regering heeft besloten om zich het meeste eigendom in de vernietigde gebieden van Sur toe te eigenen, waaronder het huis van de walnotenverkoper. De staat betaalt enige compensatie maar wat heb je daar aan. “Ik ben hier opgegroeid, heb mijn hele leven hier gewoond”, zegt de winkelier. “Het is mijn huis en ze hebben het verwoest. Ik wil hun geld niet.”

Speciale eenheden van politie en gendarmerie zijn gebleven na het vechten om de orde te handhaven., maar de bewoners hebben de meeste angst voor de Ford-Rangers met geblindeerde ramen die je door de straten kan zien patrouilleren en geparkeerd staan op de belangrijke kruispunten. Die worden gebruikt door een gewelddadigere, voorheen onbekende groep speciale eenheden die alleen hele grote mannen met baarden inhuurt en lang haar.

01

De strijd in Sur viel samen met een nog bloediger conflict in Cizre, waar het Turkse nationale leger tanks en artillerie opstelde in de omliggende heuvels en het stadscentrum aan gruis schoot. Honderden burgers werden gedood en honderd werden verbrand toen soldaten kelders van drie gebouwen bestormden waar ‘militanten’ zich schuil hielden.

De militaire operaties zijn uitgebreid naar Sirnak, Nusaybin en Yüksekova, verder in het hart van de Koerdische provincies in het verre Zuid-Oosten waar de meesten niet eens Turks spreken. De PKK heeft gezworen om het verzet uit te breiden. Het Turkse leger lijkt deze gebieden vaak te beschouwen als opstandige Ottomaanse gebieden die heroverd moeten worden. Als ze de militanten verslagen hebben en een buurt weer onder controle gebracht hebben hijsen ze de Turkse vlag en schrijven racistische slogans op de muren van gebouwen als om hun autoriteit te bevestigen.

Voor de regering lijkt het dat het probleem beperkt is tot de PKK. Het beschouwt de groep als een goed georganiseerde terreurorganisatie die op de een of andere manier de regelmatige Turkse aanvallen overleefd heeft. Met nog een beetje meer geweld, zo denkt de staat, zou het probleem kunnen verkruimelen. Sinds de stichting van de Turkse republiek, zijn er meer dan vijftig Koerdische opstanden geweest onder verschillende benamingen, maar die van de PKK, die begon in in 1984 als antwoord op wrede onderdrukking door de overheid, is de meest hardnekkige.

De overheid mag dan beweren dat de PKK niets meer is dan een groep terroristen, het feit dat de PKK na al die jaren nog steeds bestaat is het bewijs van het tegendeel. Niet iedereen ondersteunt de doelen van de PKK, maar het is het natuurlijke onderdeel van een politieke beweging die uiting geeft aan een breed gedragen sentiment.

“Hoeveel bloed er ook vergoten wordt, de regering kan niet de Koerdische eisen voor rechten en autonomie de kop indrukken”, vertelt Ramazan Tunç me, de belangrijkste adviseur van het hoofd van de Koerdische Democratische Partij voor de Regio’s. “Het enige wat ze doen is dat ze nieuwe haat creëren die zal voortleven in de zonen van de doden.”

Tunc is een vertegenwoordiger van een partij die in essentie pro-PKK is, maar zijn mening wordt ruim gedeeld. Onder de bitterheid is er het algemene, onuitwisbare verlangen bij de mensen van deze regio om hun eigen zaken te regelen, zonder in de loop van een Turks geweer te kijken.

In Diyarbakir mag de noodklok dan over zijn en de ‘militanten’ dood, de bomaanslagen tegen de veiligheidsdiensten duren voort. Een van de PKK afgescheiden splintergroep the Kurdistan Freedom Falcons (TAK, Fub) heeft het conflict vanuit de Zuid-Oostelijke regio, waar de regering gehoopt had het te beperken, naar de hoofdstad Ankara gebracht en dit jaar al twee grote bomaanslagen gepleegd met 66 doden tot gevolg.

Turkije heeft weer eens geprobeerd om met tanks en soldaten een einde te maken aan de Koerdische politieke ambities en het heeft dat gedaan met de stilzwijgende toestemming van de Europese landen die het belangrijker vinden dat Turkije migranten terugneemt dan dat de Koerden eindelijk eens rechten krijgen.

Het vergt niet veel inzicht om tot de conclusie te komen dat de enige uitweg is dat er een onderhandelde regeling komt waarbij de Koerden uitgebreide politieke en culturele rechten krijgen. Maar zo’n toekomst valt moeilijk voor te stellen te midden van het puin en de vernietiging.

Origineel: http://www.newstatesman.com/culture/2016/04/why-turkeys-president-fears-kurdish-rebellion-east

Tekst loopt door onder de tweets.

.

.

https://twitter.com/AzadiRojava/status/719232501349224448

.

https://twitter.com/AzadiRojava/status/717821053611950081

.

https://twitter.com/AzadiRojava/status/717432851336183808

.

.

https://twitter.com/emeyersson/status/717245255322628096

.

Erdogan, bondgenoot en goede vriend van Mark Rutte (dat alleen al maakt hem medeschuldig), vindt het niet genoeg dat zijn roofmoordenaars van ISIS heel christelijk Syrië uitmoorden, kruisigen, en verkrachten, maar in Ottomaanse traditie is die Turkije etnisch aan het zuiveren. Honderdduizenden Koerden zijn op de vlucht. Waarheen? Het begint proporties aan te nemen van de Armeense genocide en Rutte zwijgt. Honderdduizenden doden in het buurland, misschien wel één miljoen Koerden op de vlucht die onteigend worden, terwijl Erdogan één miljoen sunnitische Syriërs in hun gebieden herhuisvest. En Rutte financiert deze volkerenmoord met 6 miljard euro’s. En het in het vooruitzicht gestelde visumvrij reizen zal een verdere leegloop van juist Koerdistan mogelijk maken. Rutte is een etnische zuiveraar, niet minder, misschien wel meer.

Rutte haalt dan misschien niet zelf de trekker over, maar dat maakt hem niet een mindere oorlogsmisdadiger.

Op naar het schavot met dat stuk uitschot !

Comments zijn gesloten.
About Fubar (5732 Articles)
Is van mening dat de Collaborateurs terechtgesteld moeten worden.

2 Comments on Waarom de Turkse president een Koerdische opstand in het Oosten vreest

  1. Turken zijn cultureel gehandicapt. Ze begrijpen bepaalde zaken niet. Ik denk dat het aan de opvoeding ligt, maar dat weet ik niet zeker want het zou er ook door natuurlijke selectie ingeslopen kunnen zijn. Dus dat een afwijking in het DNA zit en dat deze afwijking van vader op zoon gaat.

    Turken begrijpen niet dat als men zich misdraagt op maandag en op dinsdag, dat dan dat afwijkende gedrag op woensdag géén recht is geworden!

    De Ottomanen hebben in de regio soms tot wel eeuwen lang bepaalde gebieden bezet. En nu denkt men dat dit bezetten een recht is geworden. De Grieken, de Armeniërs en de Koerden kunnen er van mee praten, de Roemenen en Bulgaren in mindere mate, maar de problemen in ‘Palestina’ zijn regelrecht een gevolg van het handelen van onder andere de Ottomanen. De oorlog in voormalig Joegoslavië was ook een gevolg van het overheersen van het Ottomaanse Rijk, namelijk de Ottomanen brachten in de gebieden die nu bekend staan als voormalig Joegoslavië de islam en de moslims werden gesteld boven de Christenen. Toen de bezetter weg was kon er geen afrekening komen, er waren weer andere problemen, toen het communisme weg was en de sterke dictator die het onder de knoet hield er niet meer was werden de moslims in Servië afgeslacht, en dat lag er aan dat de moslims in voormalig Joegoslavië zich gedroegen als zetbaasjes van de Ottomanen, vergelijkbaar met de NSB. En toen in NL de Duitse bezetter weg was kregen de leden van de NSB het ook voor hun kiezen, net als de moslims in voormalig Joegoslavië.

    Turkije denkt dat zij haar oude ‘rechten’ weer in ere kan herstellen door weer opnieuw te beginnen met bezetten en het weghalen van de plaatselijke rijkdommen. De Turken snappen niet dat dit gewoon een oorlogsmisdaad is, ze snappen het niet omdat zij dit al eeuwen en eeuwen hebben gedaan. En ze willen weer ‘handel’ opzetten tussen de gebieden rond Turkije, ze willen weer als een bloedzuiger de regio leegvreten.

    Niemand kan het de Turken uitleggen dat dit een oorlogsmisdaad is geweest en dat dit niet meer mag terugkomen. Het ligt ook een beetje in de onkunde van de Turk om de wereld te begrijpen. In het Nederlands is ‘Turk’ een scheldwoord. Het is een dom en lui persoon, smerig en stinkend. De Turk zelf denk daar anders over. Hij ziet zichzelf als bevoorrecht omdat hij anderen voor zich kan laten werken, wij zien de Turk als zielig en hulpeloos omdat anderen voor hem moeten werken. De Turk denkt dat hij heer en meester is en daarom cadeaus krijgt. De rest van de wereld ziet een lange stoet van uitkeringstrekkers.

    Hoe de Turken het voor elkaar hebben gekregen om de regeringen van het bneschaafde Europa zo ver te krijgen dat men miljarden geeft aan Turkije voor alleen maar een vluchtelingenruil, ik weet het niet. Maar ik weet wel dat de Turken het zien als hun recht, omdat ze nu bepaalde vluchtelingen naar Europa mogen sturen als ze bepaalde ongewenste emigranten terugnemen. Men had dit nooit moeten doen. Het geeft een verkeerd signaal! Namenlijk: je bent een Turk en je hoeft niet te werken voor je geld. De Turk wordt in zijn waandenkbeeld bevestigd, terwijl het vanuit Europa bedoeld was om te helpen, omdat het zo sneu is dat Turkije de internationale verdragen schendt en de ongewenste emigranten hoe dan ook terug had moeten nemen.

    Like

  2. Hoe diep kunnen Rutte en dat achterlijke wijf Merkel zinken

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: