Ataturk. De weg naar het dictatorschap

(Vertaling: Fubar)

Toen die president werd, begon dictator Mustafa Kemal zijn beroemde “Nutuk” toespraak met de zin: “Ik arriveerde in Samsun op 19 mei 1919”. Die datum is heilig verklaard, valselijk, als het begin van de revolutie voor onafhankelijkheid. Hij vertrok van Istanboel naar Samsung op de Bandirma stoomboot in opdracht van Sultan Vahdettin met een Brits visum. Maar een andere generaal was al vóór hem vertrokken naar het strijdtoneel; Kazim Karabekir. Die schrijft in zijn autobiografie:

Bij mijn terugkeer in Istanboel zag ik dat iedereen alle hoop verloren had. “Het is over Kazim, laten we vertrekken en wat boerenland kopen, dan kan jij Kazim Agha (Heer, landeigenaar) worden en ik Ismet Agha”,  zei mijn vriend Ismet (Inonu, later minister president, Fub). Ik ontmoette Mustafa Kemal bij hem thuis. Hij was ziek. Ik vertelde hem dat het gevaarlijk was om in Istanboel te blijven en zei hem met me mee te komen naar het Oosten om daar met het legerkorps de onafhankelijkheidsbeweging te starten. Maar hij wilde in Istanboel blijven en minister in het kabinet worden. “Dat is een idee”,  antwoordde hij. Ik vertelde hem dat het geen idee was, maar een beslissing. Ik zei hem dat ik binnenkort een weg naar het oosten zou vinden en dat als hij zou komen ik hem zou ontmoeten/ontvangen als ‘commander-in-chief’. “Laat me beter worden, en dan zal ik er over nadenken”,  zei hij.

Ik vertrok vanuit Istanboel naar mijn bestemming Erzurum op de “Gulcemal” boot op 12 april 1919. Ik bereikte Trabzon op 19 april waar ik de leden ontmoette van het Comité voor de Verdediging en Bescherming van (onze) Rechten. We besloten om het Erzurum congres te formeren en nodigden Mustafa Kemal Pasha uit om zich bij ons aan te sluiten. Om te beginnen vertrouwden de lokale congres leden Kemal niet en wilden ze hem niet in het congres en wilden ze mijn persoonlijke verzekering. ik gaf hen mijn verzekering en ik liet de Pasha een eed afleggen. Ik maakte plaats voor M. Kemal Pasha om deel te nemen aan het congres.

Mustafa Kemal werd gekozen als het hoofd van het representatieve comité, de enige democratische verkiezing waar die ooit aan deelnam.

01Een ander verhaal; Kemal maakte voorbereidingen om zich terug te trekken van de Slag bij Sakarya waar de troepen enorme verliezen hadden geleden, in het bijzonder de officieren. Eén van zijn persoonlijke dienaren, Salih, had zijn spullen al ingepakt. Kemal was op zijn paard geklommen. Hij was dronken. Hij viel van zijn paard en brak een rib. De andere commandant, Fevzi Pasha, begreep wat Kemal aan het doen was en smeekte hem terug te komen met zijn troepen, en vertelde dat de vijand zich ook aan het terugtrekken was. Kemal blies de aftocht af. De Slag bij Sakarya was de slag die de Griekse militaire penetratie van Anatolië tot stilstand bracht.

Na de slag, eiste Kemal de titels van ‘Ghazi'(1) en ‘Marshall’  van de Grote Nationale Assemblee in Ankara. De assemblee werd woedend. Misschien wilde die ook nog padishah(2) worden, en wilde die de letters “al-Ghazi” in zijn tughra(3) schijven? De assemblee weigerde. Kemal werd woest. Hij dreigde zijn soldaten tegen de assemblee in te zetten en kreeg uiteindelijk de titel “Ghazi”. Later, in zijn “Nutuk” speech, zou hij er over opscheppen dat hij de titel gekregen had.

Een paar dagen later stelde die een andere eis; hij wilde 4 miljoen lira beloning voor zijn deelname aan de bevrijdingsoorlog. De assemblee ontstak wederom in woede en weigerde botweg. Kemal daalde naar 1 miljoen, en ze bleven weigeren. Na lang aandringen, gaf hij uiteindelijk op.

01

Het was nu het jaar 1923. De bevrijdingsoorlog was over. Ismet Pasha was teruggekeerd van de conferentie van Lausanne. Kemal, die inmiddels benoemd was tot hoofd van de assemblee, ontmoette Ismet in Eskisehir om informatie te ontvangen. Hij keerde terug naar Ankara. De eerste minister, Rauf Orbay, ongelukkig met de voortgang van de vredesbesprekingen, nam ontslag uit zijn functie. Ismet keerde later terug naar Lausanne om de gesprekken met de geallieerden te hervatten. In de assemblee argumenteerde een lid, Ali Sukru, dat: “wat was gewonnen in de oorlog wordt verloren aan de tafel”. Woedend, trok Kemal zijn pistool en richtte het op Ali Sukru. Sukru, op zijn beurt, richtte zijn pistool op Kemal. De dag na dit incident werd Sukru vermist. Hij was vermoord door Topal Osman, in opdracht van Kemal.

01

Toen de verkiezingen naderden, richtte Kemal de People’s Party op (later heropgericht als de Republican People’s Party). De assemblee vertelde hem dat die dan terug moest treden als hoofd (van de assemblee), want hij kon niet die positie vervullen en tegelijkertijd een partij leiden. Maar Kemal verklaarde dat het een éénpartijsysteem ging zijn, en dat die partij zijn partij was. Na de verkiezingen, met de People’s Party als winnaar en enige deelnemer, benoemde Kemal militaire officieren als assemblee-leden. Maar zelfs dit garandeerde hem niet de macht om een republiek te stichten en daar president van te worden. Daarom hief hij de regering op.

01
Zonder regering nu, besloot hij de stichting van zijn republiek door te drukken op 29 oktober 1923. Als enige kandidaat werd hij gekozen tot president door zijn assemblee, terwijl meer dan de helft zich van stemming onthield. Hij ontsloeg en benoemde assemblee-leden zoals het hem uitkwam en in alle volgende presidentsverkiezingen was hij de enige kandidaat. Iedere poging om te komen tot een vorm van oppositie werd steevast in de kiem gesmoord, zo ook de Progressieve Republikeinse Partij van Kazim Karabekir en Ali Fuat Cebesoy, die tijdens de oorlog de commandant aan het Zuidelijke Front geweest was. Ternauwernood ophanging voorkomen, werd Kazim Karabekir veroordeeld tot 20 jaar huisarrest en zijn partij opgedoekt.

 

Originele artikel: http://antikemalist.blogspot.nl/2013/01/on-his-way-to-dictatorship.html

 

(1)-Ghazi

Ghazi (Arabic: غازى‎), a title given to Muslim warriors or champions and used by several Ottoman Sultans, may refer to:

  • Ghazi (warrior), an Islamic term for one who participates in religious warfare

(2)-padisha

Padishah, padeshah, badishah, padisha of padişah[1] (Perzisch: پادشاه, pādshāh; van پاد, pād, letterlijk: “meester” en شاه, shāh, letterlijk: “koning“) is in de islamitische geschiedenis vanZuid-en Centraal-Azië een superlatieve titel voor een monarch die boven andere vorsten claimde te staan, gelijkwaardig aan de titel “keizer” in de Europese geschiedenis. De titel is vergelijkbaar met het oorspronkelijk Achaemenidische shahanshah (“koning der koningen”).

(3)-tughra

A tughra (Ottoman Turkish: طغراtuğrâ) is a calligraphic monogram, seal or signature of a sultan that was affixed to all official documents and correspondence. It was also carved on his seal and stamped on the coins minted during his reign. Very elaborate decorated versions were created for important documents that were also works of art in the tradition of Ottoman illumination, such as the example of Suleiman the Magnificent in the gallery below.

Zie ook: https://fenixx.org/?s=Ataturk

En mijn archiefje over Ataturk >>

Als het de eerste keer is dat u hier reageert moet u eerst door de moderatie, dat kan even duren, daarna worden uw bijdragen automatisch geplaatst.
About Fubar (5720 Articles)
Is van mening dat de Collaborateurs terechtgesteld moeten worden.

2 Comments on Ataturk. De weg naar het dictatorschap

  1. Crap, de foto-onderschriften zijn verdwenen (staan wel bij Fenixx, vreemd, zou zelfde moeten zijn…). nah ja, laters, bedtijd nu 😉

    Je ziet dat ik er aan werk BertG. 😉

    En ik ben nog lang niet klaar.

    Like

  2. deniz // 07/01/2017 om 03:16 //

    jullie zitten vol met haat hier begint het al Originele artikel: http://antikemalist.blogspot.nl/2013/01/on-his-way-to-dictatorship.html bestaat niet meer. Praat geen onzin! Stom artikel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: