Fapperdefap Mosseltjes: De Hoerkini

In Mauritania, where big is beautiful and stretch marks are sexy, young girls are brutally force-fed a diet of up to 16,000 calories a day — more than four times that of a male bodybuilder — to prepare them for marriage.

It sounded like summer camp. “You’re going on vacation to the desert to meet other girls and eat sweet food,” Tijanniya Mint Tijani’s mother told her. Tijanniya was excited. “She said that by the time I returned home, I’d be a beautiful woman.”

Ten days later, Tijanniya, 14, a sporty student from the town of Atar in the West African country of Mauritania, is eating breakfast with five other girls, ages 7 to 12, in a cramped sandstone hut deep in the Sahara Desert. Her stomach is already bloated from huge quantities of goat’s milk and oily couscous, but the meal is not over. The next course is a pint of pounded millet mixed with water. Tijanniya chokes down the thick gruel — she has no choice. An older woman dressed in pink robes threatens to beat her with a long cane if she refuses. Worse, if she throws up, the woman will make her eat her own vomit. Outside, a strong wind whips sand into strange, phantasmagoric shapes. The girls have been sent to this desolate spot near Atar to endure the practice of leblouh — intensive force-feeding. “The aim is to feed them until their bodies blow up like balloons,” says Aminetou Mint Elhacen, 50, the woman wielding the cane.

Marie Claire >>  (das een hip damesblaadje, ghe)

In Konya, het religieus centrum van Turkije, kreeg ik eens (32 jaar geleden) een andere verklaring te horen waarom Turkse vrouwen zo dik zijn.

We sliepen twee dagen bij een ‘Turks gezin’, een man en zijn dochter. We waren uitgenodigd zoals bijna elke dag. De man had lang in Zwitserland gewerkt en had zelf contact met ons gezocht omdat die graag zijn Duits wilde oefenen en hij vermoedde dat we Duitsers waren toen die ons zag lopen (ik dan, mijn dinnetje was Indonesisch) . Er lopen niet zoveel buitenlanders in Konya. Het ligt in het binnenland, is geen badplaats en het is er bloedheet in de zomer. Wij kwamen op wel meer vreemde plaatsen, want we wisten ‘s morgens nooit waar we ‘s avonds zouden eindigen. We went where the wind went ..

De dochter, een jaartje of twaalf (maar dat is mijn herinnering na 30 jaar, het kan maar zo wat ouder zijn) in ieder geval een stuk jonger dan wij waren op dat moment, 19, vertelde ons dat vrouwen helemaal niks mochten. Niet naar buiten zonder man bijvoorbeeld. En terwijl de mannen elke islamitische wet overtreden, mag de vrouw niet zonder haar man de deur uit. Toen ook al. En die vervelen zich dus de pestpleuris de hele dag, en hebben niks anders te doen dan zoetigheid te vreten om zich een beetje zoet te houden.

De dochter heeft ons tot jankens toe gesmeekt haar mee te nemen, want haar vader had haar, na zijn scheiding van de Zwitserse moeder, ontvoerd naar Turkije. Dat was dan gelijk de reden dat we twee dagen gebleven waren, normaal gingen we altijd gelijk de volgende dag al weer verder. We hebben een dag besteed aan het bestuderen van kaarten, en ons hoofd pijnigen vooral wat relevante wetgeving zou zijn. Internet bestond nog niet mensen en mobiele telefoons ook niet.

We hadden bedacht haar mee te nemen naar Cyprus, en dan daar stiekem de grens over te steken zodat we weer in beschaafd gebied zouden zijn om haar daar vandaar terug naar Zwitserland te brengen naar haar moeder. Indertijd werd daar veelvuldig de grens even kort overgestoken door mensen wiens visum drie maanden geldig was en die dan even naar ‘buiten’ moesten om weer drie maanden met een vers visum in Turkije te kunnen verblijven. Vraag me niet waarom iemand dat zou willen. En wij dachten dan even met die stroom mee te kunnen glippen.

Ik weet niet meer waarom we uiteindelijk besloten hebben haar niet terug te ontvoeren. het is te makkelijk om de schuld aan mijn toenmalige ex te geven. Misschien was het wel vanwege een eerder akkefietje met de Turkse politie wat me niet zo bevallen was. Maar dat vertel ik een andere keer. Dat was in Istanboel en in Istanboel kwam ik ook eens per ongeluk in de hoerenbuurt terecht, ik ging aan de wandel om wat tomaten te scoren voor het ontbijt en had een vaag vermoeden dat ik wist waar de lokale markt was, althans dat had ik mijn meisje zelfverzekerd medegedeeld.

We sliepen inmiddels in een of andere achterbuurt in het Aziatische deel en niet meer op een dak naast de Aya Sofia, want daar waren ze ons liever kwijt. Ik had natuurlijk geen idee waar de markt was, maar ging er van uit dat ik er wel tegen aan zou lopen (die gewoonte heb ik namelijk als ik iets nodig heb), maar ik kon hem niet vinden. Ik liep en ik liep, en steeds verder, mijn meisje zou onderhand wel honger hebben dus ik versnelde mijn pas. Dan maar door dit poortje, hier ben ik volgens mij nog niet geweest …

Bleek de hoerenbuurt te zijn, anderhalve straat. Eén ingang, één uitgang, en aan beide kanten bewaakt door plisies, en nou vind ik die mijn hele leven al eng, maar die hoeren zagen er dus ongeveer uit als op het plaatje hierboven. I kid you not.

Vijf minuten later had ik gelukkig ontbijt gevonden om dat te delen met mijn lief.

Het plaatje heb ik gepikt uit de comments bij E.J. Bron en het comment was van delaMontagne

Comments zijn gesloten.
About Fubar (5734 Articles)
Is van mening dat de Collaborateurs terechtgesteld moeten worden.

1 Comment on Fapperdefap Mosseltjes: De Hoerkini

  1. Dit is op Gerrit Tienkamp herblogden reageerde:

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: